26 November 2011

Mudumozhikkānchi

முதுமொழிக்காஞ்சி

Introduction: Literary classics abound in all languages of the word and it is indeed a pleasure to read them and appreciate how our ancestors viewed life and how every civilization differed from each other in viewing at the aims and pursuits of life in this world. The objective here is to present once a week, the best poem or sloka or verse or song I have read among the different literary works of the world. "யான் பெற்ற இன்பம் பெருக இவ்வையகம்" என்று திருமூலர் திருமந்திரத்தில் கூறியதுபோல, let everyone attain the bliss I have received in reading them.

எண்
அகப்பாடல்கள்
எண்
புறப்பாடல்கள் (நீதி)
எண்
புறப்பாடல்கள் (நீதி)
1
கைந்நிலை
7
களவழி நாற்பது
13
ஏலாதி
2
ஐந்திணை ஐம்பது
8
இன்னா நாற்பது
14
ஆசாரக்கோவை
3
ஐந்திணை எழுபது
9
இனியவை நாற்பது
15
முதுமொழிக்காஞ்சி
4
திணைமொழி ஐம்பது
10
திரிகடுகம்
16
பழமொழி நானூறு
5
திணைமாலை நூற்றைம்பது
11
நான்மணிக்கடிகை
17
நாலடியார்
6
கார் நாற்பது
12
சிறுபஞ்சமூலம்
18
திருக்குறள்

Like many of the works in the corpus of "18 minor works” in Tamil (see table above), Mudumozhikkānchi has 100 verses. However, I would consider this work as the smallest of all these 18 for it has entirely one-liners. The four Forties (அதாவது, நாநாற்பதுகளான கார், களவழி, இன்னா மற்றும் இனியவை) may contain only 40 poems each, but they are all quatrains or four liners (40x4 equals 160 lines). Though every verse in Mudumozhikkānchi is prefixed by the statement: 'ஆர்கலி உலகத்து மக்கட்கு எல்லாம்' (which means “Among all the inhabitants of this sea-girt world”), we have to say that Mudumozhikkānchi in reality contains only one liners. Each line is like an “old saying” (முதுமொழி) and thus the name Mudumozhikkānchi. The words ‘முதுமொழி’ (old saying) and ‘பழமொழி’ (proverb) have different meanings, as much as the difference between this ‘முதுமொழி 100’ and the work ‘பழமொழி 400’ (Pazhamozhi Nānūru) I will be dealing next week. “Mudumozhi” means a ‘mature wise saying’ while “Pazhamozhi” means a ‘proverb’ or ‘old saying’. A verse in work Tholkāppiyam, the oldest work on Tamil grammar, defines what a "Mudumozhi" is:

'நுண்மையும் சுருக்கமும் ஒளியுடை மையும்
ஒண்மையும் என்றிவை விளங்கத் தோன்றிக்
குறித்த பொருளை முடித்தற்கு வரூஉம்
ஏது நுதலிய முதுமொழி என்ப' (தொல்: 1443)

This author Koodalur Kizhār is different from the poet of the Sangam period also known as Koodalur Kizhār. Just like Inna Nārpathu which is attributed to the Sangam poet Kapilar, the author of this work also bears the name of a famous Sangam poet.  A simple litmus test to check this claim is to just look at the poems of both these Kizhārs for intelligibility. Here is a simple comparison:

Composed by Sangam poet Koodalur Kizhar
Composed by Koodalur Kizhār of later period
Purananuru, 229: 1-12
ஆடு இயல் அழல் குட்டத்து
ஆர் இருள் அரை இரவில்
முடப் பனையத்து வேர் முதலாக்
கடைக் குளத்துக் கயம் காயப்,
பங்குனி உயர் அழுவத்துத்,
தலை நாள்மீன் நிலை திரிய,
நிலை நாள்மீன் அதன்எதிர் ஏர்தரத்,
தொல் நாள்மீன் துறை படியப்,
பாசிச் செல்லாது, ஊசித் துன்னாது
அளக்கர்த் திணை விளக்காகக்,
கனைஎரி பரப்பக், கால்எதிர்பு பொங்கி,
ஒருமீன் விழுந்தன்றால், விசும்பி னானே:

(Probable dating: 100-300 A.D.)
Mudumozhikkānchi
Chapter: சிறந்த பத்து (Better things ten)
ஆர்கலி யுலகத்து மக்கட் கெல்லாம் ….
…. ஓதலிற் சிறந்தன்று ஒழுக்கம் உடைமை (1)
…. காதலிற் சிறந்தன்று கண்ணஞ்சப் படுதல் (2)
…. மேதையிற் சிறந்தன்று கற்றது மறவாமை (3)
…. வண்மையிற் சிறந்தன்று வாய்மை உடைமை (4)
…. இளமையிற் சிறந்தன்று மெய்பிணி யின்மை (5)
…. நலனுடை மையின் நாணுச் சிறந்தன்று (6)
…. குலனுடை மையின் கற்புச் சிறந்தன்று (7)
…. கற்றலின் கற்றாரை வழிபடுதல் சிறந்தன்று (8)
…. செற்றாரைச் செறுத்தலின் கற்செய்கை சிறந்தன்று (9)
…. முற்பெரு கலின்பின் சிறுகாமை சிறந்தன்று (10)

(Probable dating: 700-900 A.D.)

        
From the two poems presented above, it is very obvious that second one from Mudumozhikkānchi is easily comprehensible. It is highly unlikely for the same Kūdalūr Kizhār to have authored both these poems. It is also possible that the poet of a latter period self assumed the name of one of the famous poets of the Sangam age. This work has ten 10 chapters, each containing 10 ‘mature sayings’. The idea of having 10 verses or poem per chapter seems to be typical of many works in Tamil. Few other examples would include Patitruppathu, Ainkurunūru, Thinaimozhi Aimpathu, Nālatiyār and Tirukkural.

Given below are the names of these 10 chapters. All the verses within a chapter end with the respective a title word (except in the case of the first chapter where it occurs in the middle):

அதிகாரங்கள்
Chapters
All verses end with the word
1.    சிறந்த பத்து
Better things ten
சிறந்தது (comes in the middle)
2.    அறிவுப் பத்து
Wise things ten
அறிப
3.    பழியாப் பத்து
Blameless ten
பழியார்
4.    துவ்வாப் பத்து
Detestable ten
துவ்வாது
5.    அல்ல பத்து
Ten that cannot be
அன்று, அல்லன்
6.    இல்லைப் பத்து
Worse things ten
இல்லை
7.    பொய்ப் பத்து
False things ten
பொய்
8.    எளிய பத்து
Simple things ten
எளிது
9.    நல்கூர்ந்த பத்து
Miseries ten
நல் கூர்ந்தன்று
10.  தண்டாப் பத்து
Non- abstinence ten
தண்டான்

Many of these ‘old wise sayings’ are very much like the Kural. This is not surprising considering the fact that both have originated in the same Tamil land. Ten of the strikingly looking parallels are given in the table below:

S. No.
முதுமொழிக்காஞ்சி
திருக்குறள்
1
ஓதலிற் சிறந்தன்று ஒழுக்கம் உடைமை (1)
மறப்பினும் ஓத்துக் கொளலாகும் பார்ப்பான்
பிறப்பொழுக்கங் குன்றக் கெடும். (134)
2
பெருமை உடையதன் அருமை பழியார் (23)
பெருமை யுடையவர் ஆற்றுவார் ஆற்றின்
அருமை உடைய செயல்.  (975)
3
அருமை யுடையதன் பெருமை பழியார் (24)
அருமை உடைத்தென்று அசாவாமை வேண்டும்
பெருமை முயற்சி தரும். (611)
4
இழிவுடை மூப்பு உரகதத்தின் துவ்வாது (39)
உடம்பாடு இலாதவர் வாழ்க்கை குடங்கருள்
பாம்போடு உடனுறைந் தற்று. (890)
5
அறத்தாற்றின் ஈயாதது ஈகை அன்று. (48)
வறியார்க்கொன்று ஈவதே ஈகைமற் றெல்லாம்
குறியெதிர்ப்பை நீர துடைத்து. (221)
6
மக்கட் பேற்றிற் பெறும் பேறில்லை (51)
மங்கலம் என்ப மனைமாட்சி மற்று அதன்
நன்கலம் நன்மக்கட் பேறு.   (60)
7
இசையின் பெரியதோர் எச்ச மில்லை (58)
வசையென்ப வையத்தார்க் கெல்லாம் இசையென்னும்
எச்சம் பெறாஅ விடின். (238)
8
இரத்தலின் ஊஉங்கு இளிவரவு இல்லை (59)
ஆவிற்கு நீரென்று இரப்பினும் நாவிற்கு
இரவின் இளிவந்த தில்.  (1066)
9
தன்போற்றாவழிப் புலவி நல்கூர்ந்தன்று (85)
ஏதிலார் குற்றம்போல் தங்குற்றங் காண்கிற்பின்
தீதுண்டோ மன்னும் உயிர்க்கு.  (190)
10
இன்பம் வேண்டுவோன் துன்பம் தண்டான் (97)
இன்பத்துள் இன்பம் விழையாதான் துன்பத்துள்
துன்பம் உறுதல் இலன். (629)

Before I complete, I would like to single out these two verses for various reasons. All translations below are that of S.N. Chokkalingam (1999), with slight modifications here and there.

(1) Old is gold, but not for everything


There is a proverb in Tamil: மீசை நரைச்சாலும் ஆசை நரைக்கலை which literally means “Desires have not ceased though the mush has become grey”. The idea conveyed here is that sexual desire does not spare anyone even at an old age (to put in Tamil: ஆசை யாரை விட்டது?).  However when you are old and bed ridden, it is not the time to even think of sex. Author Kūdalūr Kizhār has this one-liner to say…..

பிணிகிடந்தோன் பெற்ற இன்பம்நல் கூர்ந்தன்று (Verse 84 or 9: 1)
It will be futile for a bed-ridden person to indulge in sex.

Wearing attractive dresses is a part of youngsters’ daily protocol, not only to look good but also attract the opposite sex. I wonder if any of us would think of even wear a dress (let alone wearing colourful ones) if we are of the same sex in this world. The older we become, less importance we start giving to our choice of dresses. No more low hips, no more windows in blouses, no more incisions in the genes pants, so on and so forth. What about celebrities like film stars? They are generally an exception to this general trend. தள்ளாத வயதிலும் இவர்களால் துள்ளாமல் இருக்க முடிவதில்லை. There are of course actors like Rajnikanth who never indulge in any make-ups. The last chapter “தண்டாப் பத்து” also has this interesting verse….

முதிர்வுடையோன் மேனியணிதல் கூர்ந்தன்று
(Verse 86 or 9:6)
It is pointless for an old man to wear colourful attire.


This ‘old saying’ is apt for most of our cinema actors, Dev Anand in particular.


(2) Judge not by the same standards

The New Testament has this verse: “Do not judge, or you too will be judged” (Matthew 7:1). It means, I would say, that if you judge others by your standards, you will end up being judged by others by their own standards. Swami Vivekananda also makes a similar statement: “To judge the apple tree you must take the apple standard, and for the oak, its own standard” (Complete Works, volume 1). And Vivekananda had this also to say: “To understand a nation you must first understand its ideal, for each nation refuses to be judged by any other standard than its own”. This is true especially when we compare the beliefs and practices of people living in different countries or even different states. ஒரு நாட்டவர் இன்னொரு நாட்டவரின் பழக்கவழக்கங்களை மூடநம்பிக்கை என்றும் கூறவும் வாய்ப்புண்டு.
  • பகிரங்கமாக பொது இடங்களில் ஆனும் பெண்ணும் முத்தம் கொடுப்பது மேற்கய நாடுகளில் ஒரு சாதாரனமான விஷயம்.
  • கொட்டாவியோ அல்லது ஏப்பமோ விட்டால் உடனே “Excuse me” என்று சொல்ல வேண்டும் என்பதும் அங்குள்ள ஒரு நடைமுறை.
  • மலம்கழித்தபின் தண்ணீருக்கு பதிலாக, Tissue paper உபயோகிக்கும் வழக்கத்தையும் அங்கு காணலாம். You will never see a provision to use water in toilets of the western nations.
  • வாயில் வழியாக கதவைத் திறந்து ஒரு இடத்திற்குச் செல்லும்போது பெண்களும் கூட இருந்தால், அவர்களுக்கு முதலில் கதவைத் திறந்து வழிவிட வேண்டுமென்பதும் அங்குள்ள ஒரு நிர்பந்தமான பழக்கவழக்கம்.
I can keep on adding some to this list of cultural differences between the east and the west. Why look for differences between nations? We see many cultural practices unique to many states within India itself. வாய் வைக்காமல் அண்ணாந்து தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும் என்பது நம் தமிழர்களினிடையே உள்ள ஒரு மரபு. எதற்கெடுத்தாலும் ‘எச்சில் எச்சில்’ என்று சொல்லுவார்கள். வடமாநிலங்களில் அவ்வாறில்லை. அதே மாதிரி, நல்ல சகுணம்பார்த்து முக்கிய காரியங்களைச் செய்வதில் குறியாக இருப்பர்  தமிழர். ஒரு காசோலையில் கையொப்பமிடுவதற்குக் கூட நல்லநேரம் பார்க்க்கும் ஆட்கள் நம் தமிழகத்தில் உள்ளனர்.

ஒரு முறை விவேகானந்தர் கப்பலில் பிரயானம் செய்துகொண்டிருக்கும்போது, ஒரு கணவன்-மனைவி ஜோடி (both were Protestant missionaries) பகிரங்கமாக கட்டியணைக்கும் காட்சியைக் கண்டு இவ்வாறு எழுதுகிறார்: "One finds it hard to appreciate your European civilisation. If we rinse our mouth or wash our teeth in public — they say it is barbarous, these things ought to be done in private. All right, but I put it to you, if it is not also decent to avoid such acts as the one above referred to, in public. And you run after this civilisation!" (Complete Works, Volume 7, page 341). இதையெல்லாம் மனதில்கொண்டுதானோ என்னவோ, விவேகானந்தர் “There cannot be any universal standard of morality” என்று கூறியுள்ளார்? (Complete works, Volume 1). இதே கருத்தைத்தான் முதுமொழிக்காஞ்சியிலும் நாம் காண்கிறோம்.

அறியாத் தேசத்து ஆசாரம் பழியார் (Verse 28 or 3: 8)
Blame not the customs and practices in foreign countries.


References:

(1)    Chokkalingam, S.N. 1999. நல்வாழ்விற்கு நீத்மொழிகள். Precepts for a perfect life. Vaanathi Padippagam, Chennai. 192 pages

=========================================================================
=========================================================================

1 comment: